Treintekenen - 001#

Ik heb altijd al getekend. Toen ik klein was moest mijn moeder altijd wat kleurpotloden en een boekje meenemen zodat ik naar hartenlust kon tekenen. Omdat ik de laatste tijd wat minder tijd in het tekenen stak vond ik het hoog tijd om wat mijn moeder vroeger deed weer in te zetten. Ik nam mijn schetsboek mee en besloot meer te gaan tekenen, op de trein.





Een basic tekening met niet te veel 'fietje-fatje-rietje' (onnodige details). Ik merk dat ik vooral dezelfde poses teken en vooral blijf steken bij schattige meisjes. Ik zal dus wat meer naar de bloeddorstige mannen moeten neigen, want op eenzelfde punt blijven stilstaan is niet de bedoeling. Voor deze ene keer liet ik mijzelf een portretje tekenen, maar de volgende keer mag dat niet! Beweging! Geen portretten! 


Ik hou enorm veel van Japanse/Chinese taferelen. Er zit een verschrikkelijk mooie en interessante cultuur in waar je veel kanten mee uitkan. Ik hield het bij de kimono en kersenbloesem boom. Kwestie van de lente nog eens in huis te halen, terwijl de herfst al in aantocht is. Met tekenen haal je toch het zonnetje in huis, hé?



Het enige en grote nadeel aan treintekenen is dat iedereen zit mee te kijken. Ik vind het enorm vervelend en probeer zo weinig mogelijk in het gezicht van die personen te kijken, want ik merk dat ze zich dan aangesproken voelen om erover te praten. Niet dat ik introvert ben, maar tekenen is voor mij echt me-time. Neem dat niet af lieve geïnteresseerde mensen! Toen ik deze tekening maakte zaten twee oudjes recht tegenover mij constant te praten over mijn werk in het frans. Très ennuyeux...

"Heb jij een soortgelijke (wilde) hobby?"