Beauty doorheen de geschiedenis | Schoenen

"Vroeger was alles beter", hoor je het oma of opa al zeggen? Nu, ik wilde graag weten of ze wel gelijk hadden en ging op zoek naar de geschiedenis van beauty. Misschien niet meteen wat mijn grootouders in gedachten hadden, maar ik ben van mening dat als je de toekomst wil begrijpen, het verleden ook moet kennen. Ik vond er ook verdacht weinig over terug op beautyblogs, dus moest iemand het startschot geven.


Oorspronkelijk zijn schoenen er gekomen om de voeten te beschermen, maar zelfs in de vroegste beschavingen was er al teken van versiering op de schoenen. Zo had de Egyptische koningin Hatsjepsoet schoenen met edelstenen. Romeinse vrouwen droegen plateauzolen en tegelijk droeg Julius Ceasar rode laarzen versierd met goud. 


Tijdens de middeleeuwen werd in Europa extreem schoeisel uitgevonden: van enorme puntschoenen tot zeer wijde modellen. Ook hele kleine voeten (denk maar aan assepoester) zijn een hele tijd in de mode geweest. Zo trokken chinezen hun voeten terug door voeten vanaf 4 jaar af te binden. Op die manier werd de voet maar 13cm lang. In de 19e eeuw lieten vrouwen zelfs hun tenen amputeren om toch maar in de kleine schoenen te passen. Het afbinden van voeten werd in 1912 verboden.


De eerste hoge hakken/plateauzolen werden rond de 17e eeuw gespot. Zowel mannen als vrouwen droegen ze, hoewel ze binnen een eeuw voor mannen verdwenen waren. Tijdens de renaissance liepen de vrouwen zo hoog op hun zolen dat ze op dienstmeisjes gingen steunen of gedragen werden.

De naaldhakken die we nu kennen werden uitgevonden in Italiƫ. Door het dragen van dergelijke hoge, dunnen hakken steekt het achterwerk uit en ontstaat een zig-zag houding, waardoor de interne organen in de verdrukking komen. Hun aantrekking zit hem in de manier van lopen die door veel mannen als sexy wordt ervaren.


Wist jij dat het sprookje van Assepoester de ultieme vrouwelijke voeten representeerde? En dat de stiefzusters hun tenen en hiel af sneden om er bij te horen?