Beauty doorheen de geschiedenis | Handverzorging

Blijkbaar zijn jullie enorm geinteresseerd in geschiedenis van beauty. Het vorige deel over schoenen werd zo goed ontvangen dat ik er wel verder mee moet doen. Niet erg, want het interesseert mij ook. Dit keer gaan we verder met de handverzorging doorheen de geschiedenis. Gek genoeg, iets wat al eeuwen bestaat!


In vroegere beschavingen waren verzorgde handen een teken van adel. De lagere klasse had verweerde handen door hun harde werken. Zo werd er tijdens een opgraving een manicureset gevonden in een koninklijke graftombe waaruit duidelijk is dat vierduizend jaar geleden al manicure werd gedaan. In het oude Egypte en in India was henna de eerste nagellak, want ze kleurden hun nagels ermee in. Nefertite (Egyptische koningin) pronkte met rode vinger- en teennagels om haar sociale status aan te tonen. 

De eerste nagellak, uitgevonden in China, was een mengsel van Arabische gom, eiwit, bijenwas en gelatine. De kleur van de lak was afhankelijk van de maatschappelijke klasse, terwijl het voor slaven verboden was om nagellak te gebruiken. Koninklijke personen hadden tijdens de Choudynastie (ca 600 v.Chr) lange nagels die beschilderd waren met goud of zilver. De nagels lagen op een kussen om te voorkomen dat ze zouden breken. Rond 1903 gebruiken vrouwen polijstpasta en boenden ze er hun nagels mee tot ze glansden. Helder gekleurde nagels en glanzende lippen werden mode in Europa in het begin van de 20ste eeuw. Dit gebeurde met de hulp van de technologie van de auto-industrie. 


Natuurlijk kunnen niet enkel de nagels, maar ook de handen versierd zijn. In veel stamculturen werd (en wordt) de hele hand beschilderd omdat de hand, samen met de mond en de voeten, een contactpunt met de buitenwereld is. Henna wordt vandaag de dag nog steeds gebruikt om ingewikkelde patronen op de handen te maken. Bij vrouwen van de Aio in Japan worden de handen en de mond getatoeƫerd als ze gaan trouwen.

Beauty doorheen de geschiedenis. De andere delen:
Schoenen - Handverzorging